Poesia bilingue: Una devastazione morale e la ricerca della speranza nelle poesie di Giuseppina Giudice / Dewastacja moralna i poszukiwanie nadziei w wierszach Giuseppiny Giudice

Komentarz i przekład z włoskiego Izabella Teresa Kostka.

Commento e traduzione in polacco Izabella Teresa Kostka.

***

Giuseppina Giudice, foto pubblicata con il consenso dell'autrice 

“Togli il sangue dalle vene e versaci dell’acqua al suo posto: allora sì che non ci saranno più guerre.”

cit. Lev Tolstoy

Fin dagli albori della storia dell’umanità, uno dei suoi volti più spietati è stato il dolore causato dai numerosi conflitti armati che si sono susseguiti nel corso dei secoli. Lev Tolstoj aveva ragione, poiché sembra che la violenza e la guerra scorrano incessantemente nelle vene dell’uomo, incapace di liberarsi dall’influenza del dio della guerra Ares (Marte nella mitologia romana). I poeti sono sempre appartenuti alla schiera degli artisti particolarmente sensibili al dolore e alla sofferenza, e gli eventi dal profondo impatto sociale sono spesso diventati un impulso capace di ispirare la trasposizione delle emozioni sulla carta. Così accade anche nel caso di Giuseppina Giudice, le cui toccanti poesie trovano oggi spazio nella mia rubrica letteraria.

        Le poesie qui pubblicate  raccontano, da una parte, il dolore della storia contemporanea, segnato dalle guerre, dalla violenza e nonché dalla perdita dell’umanità e, dall’altra, esprimono una tensione e un’inquietudine spirituale profonde, alla ricerca nella fede, nella natura e nell’amore, di un barlume di speranza. Nei versi risuona un tono civile, quasi un’elegia, in cui le immagini costruiscono una visione intensa della devastazione morale, oltre che materiale nel conflitto. La poesia stessa denuncia con coraggio la perdita della pietas e della ragione, ma conserva, nel finale, un anelito umano alla pace, affidato alla preghiera e alla forza del cuore. Nelle liriche ritroviamo anche una dimensione strettamente interiore e contemplativa, in cui il dolore del mondo, la fame, la violenza e le città distrutte non spengono la speranza, ma si trasformano nell’attesa di una parola eterna capace di dare senso all’umana esistenza. La scrittura di Giuseppina Giudice si distingue per un linguaggio molto trasparente e fortemente evocativo, ricco di simboli universali e immagini di intensa suggestione emotiva, spesso crudele e sconvolgente, in grado di scuotere le nostre coscienze e di invitare alla riflessione sulla fragilità dell’uomo, sul bisogno di pace e sulla necessità di custodire la fede e la compassione come valori essenziali dell’umanità.

          La lettura delle poesie di Giuseppina Giudice suscita in me una riflessione molto triste, sebbene tragicamente vera, che trova perfetta espressione nelle parole di Albert Camus: "Per secoli si è punito l’omicidio con la pena capitale, eppure la razza di Caino non è scomparsa". Il dolore, l’odio e la violenza saranno sempre una parte inseparabile del nostro cammino terreno? Osservando le pagine più recenti della storia contemporanea, temo che la pace e la felicità rimarranno ancora a lungo soltanto un’utopia.

Izabella Teresa Kostka, giugno 2026

*

"Usuń krew z żył i wlej w jej miejsce wodę - wtedy rzeczywiście nie będzie już wojen.”

cyt. Lew Tołstoj 

     Od zarania dziejów ludzkości jednym z jej najbardziej bezwzględnych oblicz stało się cierpienie spowodowane licznymi konfliktami zbrojnymi na przestrzeni wieków. Lew Tołstoj miał rację, gdyż wydaje się, że przemoc i wojna nieustannie płyną w ludzkich żyłach, a człowiek nie potrafi wyzwolić się spod wpływu boga wojny Aresa (w mitologii rzymskiej Marsa). Poeci zawsze należeli do artystów szczególnie uwrażliwionych na ból i cierpienie, a wydarzenia o głębokim wydźwięku społecznym często stawały się impulsem inspirującym do przelewania emocji na papier. Tak jest również w przypadku Giuseppiny Giudice, której poruszające wiersze goszczą dziś na łamach mojej rubryki literackiej.

   Opublikowane poniżej wiersze opowiadają z jednej strony o bólu współczesnej historii, naznaczonej wojnami, przemocą i utratą człowieczeństwa, z drugiej zaś wyrażają głębokie napięcie oraz duchowy niepokój, poszukując poprzez wiarę, naturę i miłość promienia nieustającej nadziei. W wersach wybrzmiewa ton społeczny, niemal elegijny, w którym obrazy budują intensywną wizję moralnej, a także materialnej dewastacji spowodowanej konfliktem. Poezja odważnie ukazuje utratę "pietas" i rozumu, lecz w zakończeniu zachowuje ludzkie pragnienie pokoju, powierzone modlitwie i potędze serca. W tekstach odnajdujemy również wymiar głęboko wewnętrzny i kontemplacyjny, w którym cierpienie świata, głód, przemoc i zniszczone miasta nie gaszą nadziei, lecz przemieniają się w oczekiwanie na wieczne słowo zdolne nadać sens ludzkiemu istnieniu. Twórczość Giuseppiny Giudice wyróżnia się przejrzystym i silnie sugestywnym językiem, bogatym w uniwersalne symbole oraz obrazy o intensywnej sile emocjonalnej, niekiedy okrutne i wstrząsające, zdolne poruszyć sumienia i skłonić do refleksji nad kruchością człowieka, potrzebą pokoju oraz koniecznością strzeżenia wiary i współczucia jako podstawowych wartości człowieczeństwa.

       Lektura wierszy Giuseppiny Giudice wzbudza we mnie smutną, chociaż tragicznie prawdziwą refleksję, którą idealnie można odnaleźć w słowach Alberta Camus: "Przez wieki karano zabójstwo karą śmierci, a jednak ród Kaina nie zniknął.” Czy cierpienie, nienawiść i przemoc zawsze będą nieodłączną częścią ziemskiej podróży? Śledząc najnowsze kartki z kalendarza historii współczesnej obawiam się, że pokój i szczęście jeszcze na długo pozostaną tylko utopią.

Izabella Teresa Kostka, czerwiec 2026

***

BIOGRAFIA 

Giuseppina Giudice già docente di lingua e letteratura inglese, ha ottenuto  significativi premi e  riconoscimenti per la poesia tra cui ricordiamo: uno dalla Rai di Roma, un altro con medaglia del Senato (Roma), poi la nomina  di “Accademica Benemerita” (Roma -2003) e  di Accademica Leopardiana (Reggio Calabria -2011), un premio alla carriera 2010 (Pomigliano d’Arco), il Premio “Menzione d’Onore  Donna” 2010 ( Provincia di  Salerno), le è stato conferito il Diploma de  Excelentia  (Mihailesti -Romania 2004), selezionata per il  Premio Spoleto  2021 e  per il Premio Modigliani (2022) . È stata premiata ad Assisi (in occasione del Premio Segni di Pace  2024). È stata nominata Accademica Onoraria della Universum Academy  Switzerland (2024) e insignita del Premio “Universum Donna 2024” (Lugano).  È stata premiata al Menotti Art Festival di Spoleto (2025). È membro accreditato di Wiki Poesia e Repubblica dei poeti. Ha pubblicato quattro raccolte di poesia, sei romanzi, raccolte di racconti, tre libri di storie e favole. Finalista al Premio letterario Pannunzio - Torino 2016. Finalista a CasaSanremo Writers con il racconto "Peter il pescatore", pubblicato da RaiLibri (2025). È presente su numerose testate giornalistiche italiane ed estere. Molte delle sue poesie sono state tradotte in varie lingue (spagnolo, indiano, inglese, francese, albanese, polacco, rumeno, serbo) e pubblicate su numerose antologie italiane e straniere, tra cui ricordiamo: “Sentiment Latin”(Bucarest 2004);  “Un grito por la paz” (Mexico 2019);  “Striving for Survival (OPA Anthology- India); “Bridges to Tomorrow”; “Farewell to War”; “ Justice”; “Panta Rei” (antologia bilingue italiano-polacco 2025);  “Penat italiane”  - Tirane 2025; “Vibrations Litteraires”;  “GEMS IV” (India); “GEMS VIII” (India);  “Voci versate” - casa editrice Pagine 2018; “Contributi per la storia della letteratura italiana” vol.4 - G. Miano Editore - Milano 2009 ; “M’illumino d’immenso” casa editrice Pagine;  “Antologia di poeti contemporanei scelti” (Università degli Studi  Repubblica di San Marino - Univ. Anglo Cattolica S.Paolo ); Speciale Infanzia - M.A.R.E.L  dal 2020 al 2026;  Speciale Donna dal 2021 al 2025  Collana  M.A.R.E.L;  Catalogo Spoleto Arte 2021;  Enciclopedia dei Poeti contemporanei 3° vol. 2021  ediz. Billeci; Catalogo Premio Modigliani 2023; Vibrazioni Letterarie, (in italiano e francese 2022 - presentata a Parigi e a Roma); Antologia  “ Precipitare nelle stelle” vol. I , vol.2 e vol.3 (2023,2024 e 2025) Bosnia – Erzegovina;   Rivista BezKres (Polonia);  Antologia “I luoghi della memoria” 2023 Bertoni Editore; Antologia “Lo Specchio” 2023, presente al Salone del libro di Torino, Bertoni Editore; “ Agenda poetica 2024” a cura di Bruno Mohorovich (Bertoni Editore); Antologia “Diversità fa rima con unicità” Casa Editrice Atile; “Fieramente” (Casa editrice Atile - 2024) presentato al Salone libro di Torino 2024. Ha partecipato al Festival “Pero  Zivodraga ZivKrovica  dal  2020 al 2025 . È presente in Contemporary Italian Poetry (OPA february 2025) e su alcune riviste pubblicate in Kosovo (Ciceroni), Belgio (ATUNIS), Albania ( Orfeu.AL).  È stata componente di Giuria in concorsi letterari, ha collaborato a “Il Cilento Nuovo” e alla rivista culturale “Il Saggio”.

*

BIOGRAM

Giuseppina Giudice, była wykładowczyni języka i literatury angielskiej, otrzymała liczne znaczące nagrody i wyróżnienia poetyckie, wśród których warto wymienić: nagrodę przyznaną przez RAI (włoskie radio i telewizję) w Rzymie, kolejną z medalem Senatu (Rzym), następnie tytuł "Accademica Benemerita / Zasłużona Akademiczka” (Rzym – 2003) oraz "Accademica Leopardiana / Akademiczka Leopardiego” (Reggio Calabria – 2011), nagrodę za całokształt twórczości w 2010 roku (Pomigliano d’Arco), nagrodę "Wyróżnienie Honorowe Kobieta” 2010 (Prowincja Salerno). Otrzymała również Diploma de Excellentia (Mihăilești – Rumunia 2004), została wybrana do Nagrody Spoleto 2021 oraz Nagrody Modiglianiego (2022). Została nagrodzona w Asyżu podczas Nagrody "Znaki Pokoju” 2024. Została mianowana Honorową Akademiczką Universum Academy Switzerland (2024) oraz uhonorowana nagrodą "Universum Kobieta 2024” (Lugano). Otrzymała także nagrodę podczas Menotti Art Festival w Spoleto (2025). Jest akredytowaną członkinią WikiPoesia oraz Republiki Poetów.

Opublikowała cztery tomiki poezji, sześć powieści, zbiory opowiadań oraz trzy książki z historiami i baśniami. Była finalistką Nagrody Literackiej Pannunzio - Turyn 2016. Znalazła się również w finale CasaSanremo Writers z opowiadaniem "Peter rybak”, opublikowanym przez RaiLibri (2025). Jest obecna na łamach włoskiej i zagranicznej prasy.

Wiele jej wierszy zostało przetłumaczonych na różne języki (hiszpański, hindi, angielski, francuski, albański, polski, rumuński, serbski) i opublikowanych w licznych włoskich oraz zagranicznych antologiach, wśród których warto wymienić: "Łacińskie uczucia” (Bukareszt 2004); "Krzyk o pokój” (Meksyk 2019); "Dążenie do przetrwania” (antologia OPA -  Indie); "Mosty ku jutru”; "Pożegnanie z wojną”; "Sprawiedliwość”; "Panta Rei” (antologia dwujęzyczna włosko - polska 2025); "Włoskie pióra” - Tirana 2025; "Wibracje literackie”; "GEMS IV” (Indie); "GEMS VIII” (Indie); "Wylane głosy” - wydawnictwo Pagine 2018; "Przyczynki do historii literatury włoskiej”, tom 4 - wydawnictwo G. Miano, Mediolan 2009; "Olśniewa mnie bezmiar” - wydawnictwo Pagine; "Antologia wybranych poetów współczesnych” (Uniwersytet Republiki San Marino -  Uniwersytet Anglo-Katolicki św. Pawła); "Wydanie specjalne: Dzieciństwo” - M.A.R.E.L od 2020 do 2026; "Wydanie specjalne: Kobieta” od 2021 do 2025, seria M.A.R.E.L; "Katalog Spoleto Arte 2021”; "Encyklopedia Poetów Współczesnych”, tom 3, 2021, wyd. Billeci; "Katalog Nagrody Modiglianiego 2023”; "Wibracje Literackie” (po włosku i francusku, 2022-  prezentowane w Paryżu i Rzymie); antologia "Spadać w gwiazdy”, tom I, II i III (2023, 2024 i 2025) - Bośnia i Hercegowina; czasopismo "BezKres” (Polska); antologia "Miejsca pamięci” 2023 – Bertoni Editore; antologia "Lustro” 2023, obecna na Targach Książki w Turynie, Bertoni Editore; „Agenda poetycka 2024” pod redakcją Bruna Mohorovicha (Bertoni Editore); antologia „Różnorodność rymuje się z wyjątkowością” - wydawnictwo Atile; "Dumnie” (wydawnictwo Atile, 2024), prezentowane na Targach Książki w Turynie 2024.

Brała udział w festiwalu "Pero Zivodraga ZivKrovica” w latach 2020-2025. Jest obecna w "Współczesnej Poezji Włoskiej” (OPA, luty 2025) oraz w czasopismach publikowanych w Kosowie ("Ciceroni”), Belgii ("ATUNIS”) i Albanii ("Orfeu.AL”). Była członkinią jury konkursów literackich, współpracowała z "Il Cilento Nuovo / Nowe Cilento” oraz z czasopismem kulturalnym "Il Saggio / Mędrzec”.

***

VENTI DI GUERRA 

In terre lontane

l’aere da tempo non reca più

gli effluvi di maggio odoroso,

né le fragranze, i profumi dell’estate,

mentre soffiano venti di guerra 

impietosi, minacciosi, devastatori.

E annientano il sole, l’amore, la pietas,

la misericordia e la ragione.

La pace è un miraggio lontano.

La cetra, il violino e la lira muti,

senza Jubal e Orfeo,

sono appesi all’antico Albero di ulivo,

spaccato a metà

dalle bombe di un aereo assassino.

E ha occhi spenti,

per non vedere più distruzione e morte, 

orecchi sordi per non ascoltare il pianto senza fine,

il grido di dolore.

Ha cuore e anima per pregare, amare,

e desiderare la pace in un mondo migliore!

*

WIATRY WOJNY

W odległych krajach 

powietrze już od dawna nie niesie

wonnych tchnień majowego czasu

ani zapachów i woni lata,

podczas gdy wieją  

bezwzględne, groźne, niszczycielskie wiatry wojny.

I unicestwiają słońce, miłość, litość,

miłosierdzie i rozum.

Pokój jest dalekim mirażem.

Milczące cytry, skrzypce i lira,

bez Jubala i Orfeusza,

wiszą na pradawnym drzewie oliwnym,

rozłupanym na pół

przez bomby z zabójczego samolotu.

I ma wygasłe oczy,

by nie oglądać już zniszczenia i śmierci,

głuche uszy, by nie słyszeć niekończącego się płaczu,

krzyku cierpienia.

Ma serce i duszę, by się modlić, kochać

i pragnąć pokoju w lepszym świecie!

***

VOGLIA DI FEDE

Ed io ti cercherò 

là dove finisce il sentiero,

dove le vette candide

accarezzano il cielo

e le nuvole sparse

danzano lievi al riparo del sole.

Dove l'aria calma, solenne

alita un profumo acre di incenso 

e sparge fiori pungenti.

Tra le vetuste pietre,

dove l'acqua corre verso valle

in un canto lieto.

Ti vedrò negli occhi del cerbiatto,

che ignaro, amorevolmente,

guarda colui che

squarcerà impietoso 

il suo piccolo ventre.

Nelle città devastante 

dal fuoco della violenza e della fame,

dove tra le rovine si leva

un grido sommesso che sa

di attesa, speranza, amore.

E sentirò la tua voce 

nel vento che sfiora i miei capelli 

e  sussurra al mio orecchio stanco 

parole eterne.

*

PRAGNIENIE WIARY

Będę Cię szukać

tam, gdzie kończy się ścieżka,

a śnieżnobiałe szczyty

głaszczą niebo

i rozproszone chmury

tańczą lekko w osłonie słońca.

Gdzie spokojne, uroczyste powietrze

tchnie ostrym zapachem kadzidła

i rozsiewa cierpkie kwiaty.

Pośród prastarych kamieni,

gdzie woda spływa ku dolinie

w radosnym śpiewie.

Ujrzę Cię w oczach jelonka,

który nieświadomie i z ufnością,

spogląda na tego,

kto bezlitośnie rozpruje

jego mały brzuch.

W miastach spustoszonych

ogniem przemocy i głodu,

gdzie wśród ruin wznosi się

cichy krzyk pachnący

oczekiwaniem, nadzieją i miłością.

I usłyszę Twój głos

w wietrze muskającym me włosy,

który szepcze do mego zmęczonego ucha nieśmiertelne słowa.

***

VORREI FAR FIORIRE I CUORI

Vorrei  far fiorire i cuori, 

come fiori a primavera;

vedere gemme di pace schiudersi

in ogni luogo del mondo 

e inondarlo con il loro profumo.

E fratelli abbracciarsi,

perdonarsi, sorridere,

camminare insieme…

Vorrei che la pace e l’amore

trionfassero sull’odio, sulla  crudeltà,

su  insensati progetti di potere,

sulla forza bruta, sulla guerra. 

Vorrei che tutti gli uomini  

costruissero insieme ponti

di fratellanza e solidarietà,

su antichi baratri di odio e violenza.

E cieli colorati di pace,

con tramonti forieri 

di un nuovo domani, 

senza più odio, né guerra! 

*

CHCIAŁABYM, BY ZAKWITŁY SERCA

Chciałabym, by zakwitły serca,

jak wiosenne kwiaty;

by pąki pokoju rozkwitały

w każdym miejscu na świecie

i napełniały go swym zapachem.

Aby bracia się obejmowali,

przebaczali sobie, uśmiechali się

i szli razem…

Chciałabym, by pokój i miłość

zwyciężyły nienawiść, okrucieństwo,

bezsensowne plany władzy,

brutalną siłę i wojnę.

Chciałabym, by wszyscy ludzie

wspólnie budowali mosty

braterstwa i solidarności

nad dawnymi przepaściami

nienawiści i przemocy.

I niebo zabarwione pokojem,

z zachodami słońca zwiastującymi

nowe jutro,

bez nienawiści i bez wojny!

***

MI SONO PERSA

Mi sono persa

nell'inquieto vagabondare del pensiero

tra cari, vecchi ricordi,

amorevoli compagni di viaggio.

Lacrime amare,

dolori roventi

sprigionano nebbia 

che offusca la vista.

Brancolo nei vicoli bui

di un cuore lacerato. 

Cerco inutilmente l'uscita. 

È un intricato labirinto,

un luogo ameno dello spirito. 

Mi siedo a riposare,

consapevolmente prigioniera,

senza più mappe

né voglia di andare.

*

ZGUBIŁAM SIĘ

Zgubiłam się

w niespokojnym błądzeniu myśli

wśród drogich, dawnych wspomnień,

czułych towarzyszy podróży.

Gorzkie łzy,

palący ból

uwalniają mgłę,

zaciemniającą wzrok.

Błądzę w mrocznych zaułkach

rozdartego serca.

Daremnie szukam wyjścia.

To skomplikowany labirynt,

tajemne schronienie ducha.

Siadam, by odpocząć,

świadomie uwięziona,

bez map

i bez chęci do dalszej wędrówki.

***

COME PETALI DI ROSA

Come petali di una rosa recisa,

cadono i nostri sogni acerbi

tagliati dal bisturi  affilato 

del tempo scaduto.

Gli occhi fecondi di dolore

generano  rivoli  copiosi,

come acqua pura di sorgente,

su terra arida  lontana dal mare,

dove l’onda schiumosa 

si è persa nella sabbia .

E la barca abbandonata

si è arenata.

*

JAK PŁATKI RÓŻY

Jak płatki ściętej róży

opadają nasze niedojrzałe marzenia,

przecięte ostrym skalpelem

minionego czasu.

Oczy brzemienne bólem

rodzą obfite strumienie łez,

jak czystą wodę źródlaną 

na suchej ziemi oddalonej od morza,

gdzie spieniona fala

zagubiła się w piasku.

A porzucona łódź

osiadła na mieliźnie.

***

 

GOCCE DI RUGIADA

Gocce di rugiada:

i tuoi pensieri d’amore,

che sfiorano la mia anima.

Gocce di felicità:

le tue parole d’amore,

che dissetano e nutrono il mio cuore.

Gocce di vita:

il tuo essermi accanto,

le tue mani che mi sorreggono,

i tuoi occhi innamorati,

che mi illuminano 

d’immenso.

*

KROPLE ROSY

Krople rosy:

twe myśli przepełnione miłością,

które muskają mą duszę.

Krople szczęścia:

twe miłosne słowa,

które gaszą pragnienie

i karmią me serce.

Krople życia:

twa obecność przy mnie,

twe dłonie, które mnie podtrzymują,

twe zakochane oczy,

rozświetlające mnie

bezmiarem.

***

*

Per altri articoli dedicati a psicologia, curiosità, benessere, scienza e divulgazione visita anche Italia News Post:

https://italianewspost.wordpress.com