Poesia bilingue/ Traduzioni: Cinque poesie di Maria Angela Cerini / Pięć wierszy wybranych Marii Angeli Cerini

Przekład z języka włoskiego Izabella Teresa Kostka.

Traduzione in lingua polacca Izabella Teresa Kostka.

***

Maria Angela Cerini 

Maria Angela Cerini è nata a Goito, in provincia di Mantova, dove risiede attualmente. Insegnante di professione, oggi in pensione, dipinge, scrive e ama la fotografia. Ha lavorato con passione per molti anni nella scuola primaria, cercando di sensibilizzare i suoi alunni all’amore per l’arte e per la poesia attraverso attività pittoriche e la partecipazione a diversi concorsi letterari. Ha fatto parte della redazione del giornale della sua scuola, coinvolgendo i ragazzi in numerosi e importanti progetti. Nel 2015, giunta alla pensione, ha ripreso gli hobby lasciati da parte per anni, primo fra tutti la pittura. Dalla pittura è approdata alla scrittura e, un po’ per gioco, ha iniziato a partecipare a concorsi letterari, ottenendo significativi riconoscimenti: medaglia d’oro nel Concorso “Nicolis” 2018. È stata poi finalista in numerosi concorsi: Jacques Prévert, Il Federiciano (2019 e 2020), Tiburtino, Habere Artem, Verrà il mattino avrà un tuo verso, Maria Cumani Quasimodo, Dedicato a…, Giornata Mondiale della Poesia. Ha ricevuto molte menzioni di merito nei concorsi 2021-2022: Parole in Fuga, La Panchina dei Versi, CET di Mogol, Ossi di Seppia, Poets and Poems, Penna d’Autore, Il Federiciano, Lettere al Sempione. Nel 2022 ha ricevuto il primo premio nel contest di declamazione d’autore “Dolci note poetiche” e nel concorso dedicato a Laura Boerci. Nel 2023 ha ottenuto una Grande Medaglia con attestato e motivazione critica nell’XI edizione del Premio Internazionale Alda Merini e il Gran Premio della Giuria nel 6° Premio Internazionale “Le Occasioni”. È seconda classificata nel concorso “Piove dai tuoi occhi” del gruppo Facebook NOIQUI.

Ha pubblicato nel 2019 con Montedit la sua prima silloge "In volo" e nel 2021 la silloge "Vinessa", con altri cinque autori, per la casa editrice Aletti. È inserita nell’Enciclopedia dei Poeti Italiani (Aletti, 2020) e in numerose antologie, agende e calendari. Nel novembre 2023 è uscita la sua seconda silloge "Specchi di cielo", come premio per essersi classificata al secondo posto nel concorso del gruppo NOIQUI “Piove dai tuoi occhi”.

Nel 2024 è stata pubblicata la sua terza silloge "Profumo di memoria", sempre per NOIQUI Editrice, come premio per essersi classificata prima nel concorso “A-mare”. Nello stesso anno si aggiudica il terzo posto nel concorso “Poeti 2000 nel Mondo”.

Ottiene inoltre il primo premio per la sezione pittura nel VII Concorso “Perdersi nell’amore”, una menzione di merito per la videopoesia "A te papà" ed è classificata al quarto posto nella sezione poesia. È finalista per due volte nel concorso “Parole Riflesse” (settembre e ottobre 2024). Nel 2025 riceve una menzione di merito nel 4° Concorso “La ritmica dell’anima”, una Grande Medaglia nel Premio “Pane Quotidiano”, risultando inclusa nel secondo volume di "Voci poetiche del XXI secolo". Riceve inoltre il Diploma di Merito per la partecipazione all’evento “Poeti 2000 Live” a Conegliano Veneto, nonché un Encomio d’Onore per la raccolta di poesie "Respiro" nel concorso “Fuscaldo… Incontri di versi”.

Nel novembre 2025 viene pubblicata la sua ultima silloge "Respiro" per NOIQUI Editrice.

***

Maria Angela Cerini urodziła się w Goito, w prowincji Mantua, gdzie mieszka do dziś. Z zawodu nauczycielka, obecnie na emeryturze, zajmuje się malarstwem, pisaniem oraz pasjonuje się fotografią. Przez wiele lat z zaangażowaniem pracowała w szkole podstawowej, starając się rozbudzić w swoich uczniach miłość do sztuki i poezji poprzez zajęcia plastyczne oraz udział w licznych konkursach literackich. Była członkinią redakcji szkolnej gazety, angażując uczniów w liczne i ważne projekty. W 2015 roku, po przejściu na emeryturę, powróciła do swoich pasji odkładanych przez lata, a  przede wszystkim do malarstwa. Od malarstwa przeszła do pisania i, nieco dla zabawy, zaczęła brać udział w konkursach literackich, zdobywając znaczące wyróżnienia, w tym złoty medal w konkursie "Nicolis” w 2018 roku.

Była również finalistką wielu konkursów: Jacques Prévert, Il Federiciano (2019 i 2020), Tiburtino, Habere Artem, Verrà il mattino avrà un tuo verso, Maria Cumani Quasimodo, Dedicato a…, Giornata Mondiale della Poesia. Otrzymała liczne wyróżnienia w konkursach w latach 2021–2022: Parole in Fuga, La Panchina dei Versi, CET di Mogol, Ossi di Seppia, Poets and Poems, Penna d’Autore, Il Federiciano, Lettere al Sempione.

W 2022 roku zdobyła pierwszą nagrodę w konkursie recytacji autorskiej "Dolci note poetiche / Czułe nuty poetyckie” oraz w konkursie poświęconym Laurze Boerci.

W 2023 roku otrzymała Wielki Medal wraz z dyplomem i uzasadnieniem krytycznym w XI edycji Międzynarodowej Nagrody Aldy Merini oraz Grand Prix Jury w 6° Międzynarodowym Konkursie "Le Occasioni / Okazje”. Zajęła drugie miejsce w konkursie "Piove dai tuoi occhi / Pada z twych oczu” organizowanym przez grupę Facebookową NOIQUI.

W 2019 roku opublikowała swój pierwszy tomik poezji "In volo / W locie” (Montedit), a w 2021 roku tomik "Vinessa”, wydany wspólnie z pięcioma innymi autorami przez wydawnictwo Aletti. Została opublikowana w "Encyklopedii Poetów Włoskich” (Aletti, 2020) oraz w licznych antologiach, kalendarzach i publikacjach okolicznościowych.

W listopadzie 2023 roku ukazał się jej drugi tomik poezji "Specchi di cielo / Niebiańskie lustra”, będący nagrodą za zajęcie drugiego miejsca w konkursie grupy NOIQUI "Piove dai tuoi occhi / Pada z twych oczu”.

W 2024 roku opublikowano jej trzeci tomik "Profumo di memoria / Zapach pamięci”, również w wydawnictwie NOIQUI, jako nagrodę za zdobycie pierwszego miejsca w konkursie "A-mare”. W tym samym roku zajęła trzecie miejsce w konkursie "Poeti 2000 nel Mondo / Poeci 2000 w świecie”.

Zdobyła także pierwszą nagrodę w sekcji malarstwa w VII Konkursie "Perdersi nell’amore / Zatracić się w miłości”, wyróżnienie za wideowiersz "A te papà / Dla Ciebie tato” oraz czwarte miejsce w kategorii poezji. Dwukrotnie została finalistką konkursu "Parole Riflesse / Odbite słowa” (wrzesień i październik 2024).

W 2025 roku otrzymała wyróżnienie w IV Konkursie "La ritmica dell’anima / Rytm duszy”, Wielki Medal w nagrodzie „Pane Quotidiano”, co zapewniło jej miejsce w drugim tomie "Voci poetiche del XXI secolo / Głosy poetyckie XXI wieku”. Otrzymała także dyplom uznania za udział w wydarzeniu "Poeti 2000 Live” w Conegliano Veneto oraz wyróżnienie honorowe za tomik "Respiro / Oddech” w konkursie "Fuscaldo… Incontri di versi / Fuscaldo... Spotkania versów”.

W listopadzie 2025 roku ukazał się jej najnowszy tomik poezji "Respiro Oddech”, wydany przez NOIQUI Editrice.

***

ANIMA

Sfiorirà il corpo 

e l’anima incontrerà 

l’eterno,

svuotata di sorrisi

ombre sperdute i nostri visi,

non abbracci accoglienti

ma vane parole, 

perdute

parole figlie del vento

libere nell’universo,

dove l’anima  

fluttua nel vento, 

parole taciute

corteccia sdrucita 

su labbra mute 

su labbra

per sempre perdute.

*

DUSZA

Przekwitnie ciało, 

a dusza spotka

wieczność,

obnażone z uśmiechów

zagubione cienie naszych twarzy,

uściski już nie na powitanie,

lecz próżne słowa,

utracone 

słowa córki wiatru

wolne we wszechświecie,

w którym dusza

szybuje na wietrze,

niewypowiedziane słowa,

poszarpana kora

na milczących ustach,

na ustach

utraconych na zawsze.

***

CI SONO PAROLE 

Ci sono parole 

appese al filo del tempo

strette nelle fessure del vento 

volano sospese 

lontane dal senso e dal non senso,

appartengono al coro di voci 

ascoltate

e mai sotterrate

sotto il ricordo d’un quieto dolore

non le voglio più ascoltare,

attendo dinanzi al mare

un segno che sa di sale, 

di vento e d’infinito

per dimenticare

tutto il male 

che il tuo amore

ha rubato al mio amare.

*

SĄ SŁOWA

Są słowa

zawieszone na nici czasu

ściśnięte w szczelinach wiatru

szybują wisząc

daleko od znaczenia i nonsensu,

należą do chóru głosów

słyszanych

i nigdy niepogrzebanych

pod wspomnieniem cichego bólu

już nie chcę ich słuchać,

czekam przed morzem

na znak pachnący solą,

wiatrem i nieskończonością,

by zapomnieć

o całym złu,

które twa miłość

skradła mej miłości.

***

ULTIMO RESPIRO 

 

Ladra del nostro ultimo respiro

la morte, 

ci accompagna

in un viaggio senza soste 

e senza certezze.

 

Stucchevole verità 

il nostro destino,

sospeso fra sogno e realtà

dove il respiro del cielo  

è vivido mistero.

 

Profonda 

sarà l’ultima notte

se avremo vissuto senza rimpianti 

e senza il rammarico

di non aver vissuto 

fino all’ultimo respiro. 

*

OSTATNI ODDECH

Śmierć,

złodziej naszego ostatniego tchnienia,

towarzyszy nam

w podróży bez wytchnienia

i bez pewności.

Nasze przeznaczenie 

to mdła prawda

pomiędzy snem a rzeczywistością,

gdzie niebiański oddech 

jest żywą tajemnicą.

Głęboka

będzie ostatnia noc,

jeśli żyliśmy bez żalu

i rozgoryczenia, 

że nie żyliśmy aż do

ostatniego tchnienia.

***

AMEN

Ho rovesciato  

il dolore nel mare

ho ascoltato 

il suono delle onde 

in tempesta, 

nella risacca 

lenta e sinuosa

ho assaporato la quiete, 

ho catturato la gioia 

dei colori più vivi 

e la paura di quelli più neri,

ho respirato 

la forza del vento 

nelle onde in tempesta,

nel vento calmo

ho percepito il mio respiro, 

- battito di vita -

d’acqua primo vagito 

libero soffio nell’ultimo volo.

Amen.

*

AMEN

Wylałam

me cierpienie w morze

słuchałam

szmeru wzburzonych

fal,

w powolnym 

i krętym nurcie

rozkoszowałem się ciszą,

złapałam radość

najjaśniejszych kolorów

i lęk najciemniejszych,

oddychałam 

siłą wichru

we wzburzonych falach,

w spokojnym wietrze

czułam własny oddech,

- puls życia -

wody pierwszy krzyk,

swobodny oddech w ostatnim locie.

Amen.

***

MEMORIA D'AUTUNNO 

Rosseggia l’autunno

lungo i viali baciati dal vento, 

nello scompiglio sommesso dell’acero

mesto piange il bosco

il suo finire.

S’immerge il cielo

fra gocce di nuvole vere,

nello sfiorar del prato

-una musica-

dolce sogno 

di vita che muore.

S’avvolge il cielo 

su fusi di nuvole cupe,

mentre sogna l’amore 

una vita felice

scende una pioggia sottile.

Sulle foglie arse

è vita che duole.

Riemergono ricordi 

d’un tempo felice,

d’infanzia è la gioia

di vita la tristezza infinita.

Sotto fragili gocce

di monotona pioggia

un fiore profuma di memoria,

doloroso il ricordo,

di chi perso nel vento

rimane per sempre

lacrima nel tempo.

*

JESIENNA PAMIĘĆ

Jesień czerwienieje

wzdłuż muskanych wiatrem alej,

w cichym tumulcie klonów

las smętnie opłakuje

swój koniec.

Niebo topi się 

w kroplach prawdziwych chmur,

gdy muskają łąkę 

- muzyką -

słodkim snem

o konającym życiu.

Niebo otula 

wrzeciona z ciemnych chmur,

gdy śni o miłości

i szczęśliwym życiu

pada drobny deszcz.

Na wyschniętych liściach 

boleje życie.

Powracają wspomnienia 

o szczęśliwym czasie,

radosnym dzieciństwie, 

o nieskończonym smutku życia.

Pod delikatnymi kroplami

monotonnego deszczu

kwiat pachnie pamięcią,

bolesnym wspomnieniem,

o tym, kto zagubiony na wietrze,

pozostanie na zawsze 

łzą zawieszoną w czasie.

***