Poesia bilingue / Traduzioni: Paola Mara De Maestri, poesie sospese tra nostalgia, riflessione e impegno sociale / Wiersze zawieszone między nostalgii, refleksją a zaangażowaniem społecznym.

Przekład z języka włoskiego Izabella Teresa Kostka.

Traduzione in lingua polacca Izabella Teresa Kostka.

***

PAOLA MARA DE MAESTRI è nata a Sondrio il 3 marzo 1970. È insegnante, poetessa, pubblicista, Direttore de “Il Talamonese”, Consigliere di "èValtellina Cultura e Territorio" e responsabile della sezione Laboratorio Poetico e scrittura creativa. È Ambasciatrice di Gentilezza dell’Associazione “Cor et amor”.  Collabora con il portale "Tellusfolio". È ideatrice e curatrice di iniziative e concorsi letterario - figurativi per bambini e adulti. Come autrice ha conseguito riconoscimenti in numerosi concorsi letterari nazionali ed internazionali. La sua poesia “Madre”, vincitrice de “Il Federiciano 2019”, si trova su stele al Paese della Poesia a Rocca Imperiale (Cosenza); la poesia “Mi ricordo l’alluvione” sul monumento in ferro realizzato dall’Amministrazione Comunale a Fusine (So) in occasione dei 30 anni dall’alluvione del 1987; la poesia “Il milite” è sul viale delle rimembranze a Piea (Asti). Ha pubblicato anche un libriccino con la Pulcinoelefante di Alberto Casiarghi ed è inserita in antologie e riviste italiane ed estere, tra cui “Gradiva” (New York) e Il-Pont (Malta). È in "Poeti, un premio dalle scuole" edito dal Circolo Culturale F/N Morbegnese (2009). Ha pubblicato otto raccolte poetiche personali: “Dentro la vita”- Libroitaliano (2001), "L'amore parla piano"-  Bellavite Editore (2004), “Il pane del sorriso” edita dalla Casa Editrice Giulio Perrone (2008), "Aquiloni d'argento", edito dal Circolo Culturale F/N Morbegnese, “Con gli occhi del cuore”- Ti pubblica (2014), "Un noce fa primavera"- Kimerik (2018), "Fiorita di stelle" - Aletti Editore (2022) ed "Emozioni di carta" (libro bilingue) - Aletti Editore, (2025). 

Ha un sito personale: www.paolamara.it

*

PAOLA MARA DE MAESTRI urodziła się w Sondrio 3 marca 1970 roku. Jest nauczycielką, poetką, publicystką, dyrektorką "Il Talamonese”, doradczynią "èValtellina Cultura e Territorio" oraz kierowniczką warsztatów poetyckich i sekcji kreatywnego pisania. Jest Ambasadorką Życzliwości Stowarzyszenia "Cor et amor”. Współpracuje z portalem "Tellusfolio". Jest twórczynią i kuratorką inicjatyw literackich i figuratywnych oraz konkursów dla dzieci i dorosłych. Jako autorka zyskała uznanie w licznych krajowych i międzynarodowych konkursach literackich. Jej wiersz "Madre / Matka”, zwycięzca konkursu "Il Federiciano 2019”, znajduje się na kamiennej płycie w tzw. miasteczku poezji Paese della Poesia w Rocca Imperiale (Cosenza); wiersz "Mi ricordo l’alluvione / Pamiętam powódź” znajduje się na żelaznym pomniku wykonanym przez Zarząd Miejski w Fusine (Sondrio) w 30° rocznicę powodzi w 1987 r.; Wiersz "Il milite / Żołnierz” znajduje się na Viale delle Rimembranze w Piea (Asti). Opublikowała także niewielką książkę z Pulcinoelefante Alberto Casiarghiego, a jej teksty pojawiły się w antologiach i magazynach włoskich i zagranicznych, w tym "Gradiva” (Nowy Jork) i "Il-Pont" (Malta). Znajduje się także w zbiorze "Poeti, un premio dalle scuole / Poeci, nagroda od szkół”, wydanym przez Circolo Culturale F/N Morbegnese (2009). Opublikowała osiem autorskich tomików poezji:

“Dentro la vita / Wewnątrz życia”- Libroitaliano (2001), "L'amore parla piano / Miłość cicho mówi"-  Bellavite Editore (2004), “Il pane del sorriso / Chleb uśmiechu” edita dalla Casa Editrice Giulio Perrone (2008), "Aquiloni d'argento / Srebrne latawce", edito dal Circolo Culturale F/N Morbegnese, “Con gli occhi del cuore / Oczyma serca”- Ti pubblica (2014), "Un noce fa primavera /Drzewo orzechowe czyni wiosnę "- Kimerik (2018), "Fiorita di stelle / Ukwiecona gwiazdami" - Aletti Editore (2022) i "Emozioni di carta / Papierowe emocje" (wersja dwujęzyczna) - Aletti Editore, (2025). 

Strona internetowa : 

www.paolamara.it

***

MARE SPEZZATO

All’alba giardini sempre in fiore.

Nuvole rosa riempiono cieli capovolti.

Ma tra le dita scorrono storie al capolinea.

Sale la febbre di nodi mai sciolti. 

Un filo rosso segna il punto di non ritorno.

Rami secchi lacrimano abissi.

Silenzi in frantumi riempiono l’aria.

Una treccia di mani buca l’etere.

Raccogli l’onda e spezza il mare. 

*

ROZŁAMANE MORZE

O świcie ogrody zawsze kwitną.

Różowe chmury wypełniają odwrócone niebo.

Ale zbliżające się ku końcowi historie 

przepływają między twymi palcami.

Narasta nerwowość nierozwiązanych problemów.

Czerwona nić oznacza punkt bez powrotu.

Suche gałęzie wypłakują otchłań.

Zniszczona cisza wypełnia powietrze.

Splot dłoni przeszywa eter.

Zbierz falę i rozłam morze.

***

FIORITA DI STELLE 

Ritorna la scintilla

viaggia sui silenzi dell’acqua

ripara sulle punte degli alberi

e poi si spegne

come il respiro di una candela

al finire del giorno.

Ma dal fondo della notte riaffiora

con l’ultimo soffio in canna

che raschia la cenere.

Dal nero il pensiero riprendo

e sulla cresta sboccia

una fiorita di stelle.

*

UKWIECONA GWIAZDAMI 

Iskra powraca

przemierzając milczenie wody

znajduje schronienie na wierzchołkach drzew

a potem gaśnie

jak tchnienie świecy

u schyłku dnia.

Lecz z głębi nocy wynurza się

z ostatnim zaciągnięciem fajki

zdrapując popiół.

Z ciemności czerpię myśli

a na powierzchni 

rozkwitają gwiazdy. 

***

A RACCOLTA PER LA PACE

A raccolta

sul sentiero della pace,

nello zaino l’essenziale;

ognuno con il proprio passo

in cammino verso la luce.

Tra le mani il seme della speranza.

In un soffio viaggia

e di pensiero in pensiero

allarga la voce

nel buio silenzio della Terra.

Accendi lo sguardo,

ripara il cuore:

la pace ha il volto della pazienza

e i colori della vita.

*

SPOTKANIE DLA POKOJU

Na spotkaniu 

na ścieżce pokoju,

z najpotrzebniejszymi rzeczami w plecaku;

każdy we własnym tempie

podąża ku światłu.

Z ziarnem nadziei w dłoniach.

Pędzi w okamgnieniu 

i od myśli do myśli

podnosi głos

w mrocznej ciszy Ziemi.

Rozświetl spojrzenie,

napraw swoje serce:

pokój ma oblicze cierpliwości

i barwy życia.

****

SEMPRE TU MAMMA 

Raccolgo una mano,

la stringo forte

anche se lenta la sento scivolare via

e perdersi tra le insidie del tempo.

Sempre tu mamma.

Incontro uno sguardo

sul sentiero che conduce al domani,

conserva ancora il sapore dolce dell’infanzia

quando la schiena curva

era sui mei primi passi storti.

Sempre tu mamma.

Nel saliscendi della vita

ho rammendato i nostri strappi,

imparato da te a guardare in faccia il dolore

e a riconoscere l’altro con la forza del dono.

Sempre tu mamma.

Ti vedo china sull’amata terra,

trafitta da un nuovo raggio rialzarti

e trasformare i tuoi frutti amari

in albero sempre in fiore.

*

ZAWSZE TY, MAMO

Podnoszę dłoń,

ściskam ją mocno,

choć powoli czuję, jak się wyślizguje

i zatraca w pułapkach czasu.

To zawsze Ty, mamo.

Spotykam spojrzenie

na ścieżce prowadzącej do jutra,

wciąż zachowuje słodki smak dzieciństwa,

kiedy twe zgarbione plecy

stały nad pierwszymi krzywymi krokami.

To zawsze Ty, mamo.

Wśród wzlotów i upadków życia,

opatrywałam nasze łzy,

nauczyłam się od Ciebie patrzeć w twarz cierpieniu 

i rozpoznawać bliźniego z siłą daru.

To zawsze Ty, mamo.

Widzę Cię pochyloną nad ukochaną ziemią,

przebitą nowym promieniem, wznoszącą się

i przemieniającą Twe gorzkie owoce

w wiecznie kwitnące drzewo.

****

IL RITRATTO 

Ti rivedo sul tuo sgabello

tra i filari

il capo chino

e la tua berretta verde

che segnava l’azzurro

del tuo sguardo,

le tue mani

appese alla vite,

intrecciare

grappoli di speranza.

Il pensiero corre

alle mie pergole,

dove prima fioriva l’uva

ed invece ora cresce

solitaria l’erba.

Ma finché avrò luce

in quel giardino

sempre troverò

il respiro della

tua fiamma.

*

PORTRET

Znowu widzę cię na krześle 

pośród rzędów

z pochyloną głową

i w zielonym czepku

podkreślającym błękit

twego spojrzenia,

z rękoma

uwieszonymi winorośli,

splatającymi

kiście nadziei.

Myślami kieruję się

do moich pergoli,

gdzie kiedyś kwitły winogrona,

a teraz rośnie samotna trawa.

Lecz dopóki będzie światło,

w tym ogrodzie

odnajdę zawsze

powiew 

twego płomienia.

***

Paola Mara De Maestri